Tornar brando, manso.
Aliviar; suavizar; acalmar: mitigar a sede.
Diminuir.
(Lat. mitigare)
mi-ti-gar
aliviar, atenuar, desapoquentar, pacificar, serenar, sossegar, tranquilizar
desocupar, desbaratar, ensinar, deitar, pintar, preservar, arranjar, vadiar, palpar, pasmar, coxear, sondar, formar, nomear, alargar
Indicativo | ||
|---|---|---|
Presente do Indicativoeu mitigotu mitigas ele mitiga nós mitigamos vós mitigais eles mitigam | Imperfeito do Indicativoeu mitigavatu mitigavas ele mitigava nós mitigávamos vós mitigáveis eles mitigavam | Perfeito do Indicativoeu mitigueitu mitigaste ele mitigou nós mitigamos vós mitigastes eles mitigaram |
Mais-que-perfeito do Indicativoeu mitigaratu mitigaras ele mitigara nós mitigáramos vós mitigáreis eles mitigaram | Futuro do Pretérito do Indicativoeu mitigariatu mitigarias ele mitigaria nós mitigaríamos vós mitigaríeis eles mitigariam | Futuro do Presente do Indicativoeu mitigareitu mitigarás ele mitigará nós mitigaremos vós mitigareis eles mitigarão |
Subjuntivo | ||
Presente do Subjuntivoque eu mitigueque tu mitigues que ele mitigue que nós mitiguemos que vós mitigueis que eles mitiguem | Imperfeito do Subjuntivose eu mitigassese tu mitigasses se ele mitigasse se nós mitigássemos se vós mitigásseis se eles mitigassem | Futuro do Subjuntivoquando eu mitigarquando tu mitigares quando ele mitigar quando nós mitigarmos quando vós mitigardes quando eles mitigarem |
Imperativo | ||
Imperativo Afirmativomitiga tumitigue ele mitiguemos nós mitigai vós mitiguem eles | Imperativo Negativonão mitigues tunão mitigue ele não mitiguemos nós não mitigueis vós não mitiguem eles | |
Infinitivo | ||
Infinitivo Pessoalpor mitigar eupor mitigares tu por mitigar ele por mitigarmos nós por mitigardes vós por mitigarem eles | ||