Chocar (ovos), natural ou artificialmente.
Fig.Predispor.
Planear.
Projectar; preparar.
Chocar ovos.
(Lat. incubare)
in-cu-bar
desocupar, lutar, ensinar, deitar, pintar, preservar, suplicar, palpar, pasmar, coxear, formar, nomear, alargar, efetuar, equalizar
Indicativo | ||
|---|---|---|
Presente do Indicativoeu incubotu incubas ele incuba nós incubamos vós incubais eles incubam | Imperfeito do Indicativoeu incubavatu incubavas ele incubava nós incubávamos vós incubáveis eles incubavam | Perfeito do Indicativoeu incubeitu incubaste ele incubou nós incubamos vós incubastes eles incubaram |
Mais-que-perfeito do Indicativoeu incubaratu incubaras ele incubara nós incubáramos vós incubáreis eles incubaram | Futuro do Pretérito do Indicativoeu incubariatu incubarias ele incubaria nós incubaríamos vós incubaríeis eles incubariam | Futuro do Presente do Indicativoeu incubareitu incubarás ele incubará nós incubaremos vós incubareis eles incubarão |
Subjuntivo | ||
Presente do Subjuntivoque eu incubeque tu incubes que ele incube que nós incubemos que vós incubeis que eles incubem | Imperfeito do Subjuntivose eu incubassese tu incubasses se ele incubasse se nós incubássemos se vós incubásseis se eles incubassem | Futuro do Subjuntivoquando eu incubarquando tu incubares quando ele incubar quando nós incubarmos quando vós incubardes quando eles incubarem |
Imperativo | ||
Imperativo Afirmativoincuba tuincube ele incubemos nós incubai vós incubem eles | Imperativo Negativonão incubes tunão incube ele não incubemos nós não incubeis vós não incubem eles | |
Infinitivo | ||
Infinitivo Pessoalpor incubar eupor incubares tu por incubar ele por incubarmos nós por incubardes vós por incubarem eles | ||