(Gal. inútil, por libertinagem, devassidão, estroinice, etc.)
(Fr. débauche)
(Gal. inútil, por tornar devasso, prostituir, etc.)
(Fr. débaucher)
de-bo-char
desocupar, lutar, ensinar, deitar, pintar, preservar, suplicar, palpar, pasmar, coxear, formar, designar, efetuar, equalizar, atrasar
Indicativo | ||
|---|---|---|
Presente do Indicativoeu debochotu debochas ele debocha nós debochamos vós debochais eles debocham | Imperfeito do Indicativoeu debochavatu debochavas ele debochava nós debochávamos vós debocháveis eles debochavam | Perfeito do Indicativoeu debocheitu debochaste ele debochou nós debochamos vós debochastes eles debocharam |
Mais-que-perfeito do Indicativoeu debocharatu debocharas ele debochara nós debocháramos vós debocháreis eles debocharam | Futuro do Pretérito do Indicativoeu debochariatu debocharias ele debocharia nós debocharíamos vós debocharíeis eles debochariam | Futuro do Presente do Indicativoeu debochareitu debocharás ele debochará nós debocharemos vós debochareis eles debocharão |
Subjuntivo | ||
Presente do Subjuntivoque eu debocheque tu deboches que ele deboche que nós debochemos que vós debocheis que eles debochem | Imperfeito do Subjuntivose eu debochassese tu debochasses se ele debochasse se nós debochássemos se vós debochásseis se eles debochassem | Futuro do Subjuntivoquando eu debocharquando tu debochares quando ele debochar quando nós debocharmos quando vós debochardes quando eles debocharem |
Imperativo | ||
Imperativo Afirmativodebocha tudeboche ele debochemos nós debochai vós debochem eles | Imperativo Negativonão deboches tunão deboche ele não debochemos nós não debocheis vós não debochem eles | |
Infinitivo | ||
Infinitivo Pessoalpor debochar eupor debochares tu por debochar ele por debocharmos nós por debochardes vós por debocharem eles | ||