Prender com corrente; encadear.
V. i. Prov. trasm.Curar-se de uma doença; restabelecer-se.
a-cor-ren-tar
desocupar, desbaratar, rodear, ensinar, deitar, pintar, preservar, arranjar, vadiar, palpar, pasmar, coxear, findar, sondar, formar
Indicativo | ||
|---|---|---|
Presente do Indicativoeu acorrentotu acorrentas ele acorrenta nós acorrentamos vós acorrentais eles acorrentam | Imperfeito do Indicativoeu acorrentavatu acorrentavas ele acorrentava nós acorrentávamos vós acorrentáveis eles acorrentavam | Perfeito do Indicativoeu acorrenteitu acorrentaste ele acorrentou nós acorrentamos vós acorrentastes eles acorrentaram |
Mais-que-perfeito do Indicativoeu acorrentaratu acorrentaras ele acorrentara nós acorrentáramos vós acorrentáreis eles acorrentaram | Futuro do Pretérito do Indicativoeu acorrentariatu acorrentarias ele acorrentaria nós acorrentaríamos vós acorrentaríeis eles acorrentariam | Futuro do Presente do Indicativoeu acorrentareitu acorrentarás ele acorrentará nós acorrentaremos vós acorrentareis eles acorrentarão |
Subjuntivo | ||
Presente do Subjuntivoque eu acorrenteque tu acorrentes que ele acorrente que nós acorrentemos que vós acorrenteis que eles acorrentem | Imperfeito do Subjuntivose eu acorrentassese tu acorrentasses se ele acorrentasse se nós acorrentássemos se vós acorrentásseis se eles acorrentassem | Futuro do Subjuntivoquando eu acorrentarquando tu acorrentares quando ele acorrentar quando nós acorrentarmos quando vós acorrentardes quando eles acorrentarem |
Imperativo | ||
Imperativo Afirmativoacorrenta tuacorrente ele acorrentemos nós acorrentai vós acorrentem eles | Imperativo Negativonão acorrentes tunão acorrente ele não acorrentemos nós não acorrenteis vós não acorrentem eles | |
Infinitivo | ||
Infinitivo Pessoalpor acorrentar eupor acorrentares tu por acorrentar ele por acorrentarmos nós por acorrentardes vós por acorrentarem eles | ||